«1950-ականներից ի վեր, երբ աշխարհին հայտնի դարձան Խորհրդային Միության հետախուզական վարչության անվանման 3 տառերը՝ ԿաԳեԲե, դրա լրտեսները՝ իրենց (իրական կամ մտացածին) գաղտնալսող սարքեր տեղադրելու կենսակերպով ու սեքսուալ գործակցուհիներով, հավերժական նյութ են տրամադրել ցնցող վեպերի, ֆիլմերի և կոմիքսների համար: Նրանցով հափշտակվածությունը շարունակվում է նաև այժմ. 2011-ին ամերիկյան FX հեռուստացանցը հայտարարեց, որ 1980-ականներին Վաշինգտոնում ապրած ՊԱԿ-ի լրտեսների մասին նոր սերիալ է նկարահանելու», գրում է ամերիկյան Foreign Policy-ն՝ մատնանշելով ՊԱԿ-ի հետևյալ հայտնի լրտեսներին և դիտարկելով նրանց կյանքը ՊԱԿ-ից հետո:

1.«Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը ՊԱԿ-ի գործակալ է եղել 15 տարի՝ նախքան երկրի բարձրագույն պաշտոնը զբաղացնելը». գրում է FP-ն: Պուտինն իր աշխատանքը սկսել է Սանկտ Պետերբուրգում հայրենադարձներին լրտեսելուց: Այնուհետև նա աշխատել է Արևելյան Գերմանիայից դասախոսների, լրագրողների և այլ մասնագիտությունների՝ ճամփորդող ներկայացուցիչների հետ՝ նրանց միջոցով տվյալներ հավաքելով Արևմուտքի երկրներից: Պուտինի կարիերան ՊԱԿ-ում միջակ է գնահատվում. 15 տարվա ընթացքում նա կարողացել է փոխգնդապետ դառնալ և առանձնապես աչքի չի ընկել: Այս առիթով իր բացառիկ մեկնաբանության մեջ ինքը` Պուտինը, պնդել է, թե ավելի բարձր պաշտոնի չի ձգտել, քանի որ չի ցանկացել, որ իր տարեց ծնողները և երկու երեխաները ստիպված լինեն Մոսկվա տեղափոխվել: Պուտինը ՊԱԿ-ում է աշխատել անգամ Ռուսաստան վերադառնալուց հետո մեկ տարի համալսարանում աշխատելու ընթացքում: Կոմիտեում նրա աշխատանքը ավարտվել է, երբ նա դարձել է Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետի խորհրդական:

1998-ին Պուտինը անսպասելի դարձավ Ռուսաստանի Անվտանգության դաշնային ծառայության (ԱԴԾ՝ ФСБ)` ՊԱԿ-ի տեղական իրավահաջորդի ղեկավարը: Հաջորդ տարի Ելցինը պետք է նրան առանձնացներ՝ որպես Ռուսաստանի վարչապետի: «Այստեղից պատմությունն արդեն հայտնի է ձեզ՝ «ՊԱԿ-ի նախկին համեստ աշխատակիցը այսօր Ռուսաստանի ամենազորեղ մարդն է». եզրափակում է հանդեսը՝ հավելելով, որ 2000թ-ին Washington Post-ը Պուտինին բնութագրել էր որպես «ստանդարտ ՊԱԿ-ական»՝ «Եթե նույնիսկ ձյուն է գալիս, նրանք հանգիստ ձեզ ասում են՝ արև է շողում»:

2. Ալեքսանդր Լիտվինենկո

Լիտվինենկոն ՊԱԿ-ին էր միացել 1988-ին, աշխատել էր հակահետախուզությունում: ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո մտել էր ԱԴԾ-ի ամենագաղտնի բաժինը՝ Չեչնիայում պայքարելով ահաբեկչության և կազմակերպված հանցավորության դեմ: 1998-ին նա հայտարարեց, որ ԱԴԾ-ն իրենց հրահանգել է սպանել Ռուսաստանի ամենաազդեցիկ օլիգարխներից մեկին՝ Բորիս Բերեզովսկուն, և ամեն ինչ ձեռքից գնաց: Շատ չանցած Լիտվինենկոն ինքը ԱԴԾ-ի բանտում էր՝ «աշխատանքային լիազորությունը չարաշահելու համար»: Նրան հաջողվեց փախչել Լոնդոն, որտեղ նա 2 գիրք թողարկեց՝ «Պայթեցնելով Ռուսաստանը. ՊԱԿ-ի ահաբեկչությունը հետ բերելու գաղտնի նախագիծը» և «Լուբյանկայի քրեական խմբավորումը»: Վերջինում ԱԴԾ-ը մեղադրվում է անգամ Ալ-Կաիդայի զինյալներին վարժեցնելու ու Սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչության մեջ իր դերակատարությունն ունենալու համար:
2006-ի նոյեմբերին 43-ամյա Լիտվինենկոն մահացավ «առեղծվածային հիվանդությունից», ինչպես պարզվեց հետաքննությամբ՝ ռադիոակտիվ թունավորումից, ինչն աշխարհին հիշեցրեց ՊԱԿ-ի գործելաոճի մասին:

3.Բորիս Կարպիչկով

Տիեզերանավերի մասերի արտադրության գործարանի ինժեներ Բորիս Կարպիչկովը ՊԱԿ մտավ 1984-ին՝ մասնագիտացավ սպանությունների գործում: Աշխատեց Լատվիայում ՊԱԿ-ի էլիտար միավորումում, լեզու չգտավ Կրեմլի հետ, դարձավ կրկնակի գործակալ, իր բազմաթիվ կեղծ անձնագրերից մեկով եկավ Մեծ Բրիտանիա ու այլևս չվերադարձավ:

Նա մինչ օրս բնակվում է Լոնդոնում՝ ինչպես ինքն է պնդում ռուսական հետախուզության անդադրում վերահսկողության տակ:

Հետագայում նա կասի, որ ԱԴԾ-ն սկսել էր չվճարել իրեն:

4.Օլեգ Լյալին

Լյալինը հայտնի է նրանով, որ «դասալքվեց» Բրիտանիայի MI5 անվտանգության ծառայություն (ՊԱԿ-ի առաջին գործակալը, ով այդպես էր վարվել Երկրորդ Համաշխարհայինից ի վեր)՝ օգնելով բացահայտել և արտաքսել 105 կասկածելի խորհրդային պաշտոնյաների (ըստ Guardian-ի՝ Արևմտյան որևէ կառավարության կողմից իրականացված ամենազանգվածային քայլն էր Մոսկվայի դեմ):

1960-ականներին նա հայտնվեց Բրիտանիայում՝ իբրև խորհրդային առևտրական պատվիրակության աշխատակից: 1971-ին MI5 հավաքագրեց նրան՝ շանտաժի միջոցով. Լյալինը կապված էր իր քարտուղարուհու հետ, ինչը ԽՍՀՄ-ում լավ չէր դիտվի՝ հայտնի դառնալու դեպքում:

Մինչ այդ հարբած ժամանակ ձերբակալվելով նա հասցրել էր հայտնել, որ ինքը ՊԱԿ-ի աշխատակից է:

Լյալինն ու քարտուղարուհին ամուսնացան, սակայն 1995-ին 57 տարեկան հասակում նա մահացավ՝ անհայտ վայրում, անհայտ հիվանդությունից:

5. Վասիլի Միտրոխին

Միտրոխինը ՊԱԿ-ին միացավ 1948-ին: 1956-ին նա աշխատանքի բնույթը փոխվեց՝ տեղափոխվեց ՊԱԿ-ի արխիվ: Այնտեղից նա այնքան փաստաթղթեր դուրս բերեց, որ 1999-ին գիրք հրապարակեց՝ «Սուր և վահան» վերնագրով՝ բրիտանացի պատմաբանի օգնությամբ:

12 տարի շարունակ Միտրոխինը կոշիկի մեջ տեղավորելով գիշերները հազարավոր նյութեր էր հանում ՊԱԿ-ի արխիվներից: Տանը նա մեկ-մեկ արտագրում էր դրանք և կաթի տուփերի մեջ թաղում այգում:

Խորհդրային միության փլուզումից հետո Բրիտանիան ոչ միայն Միտրոխինին ու նրա կնոջը, այլև նրանց գողոնը տեղափոխեց Բրիտանիա: Դրա համար նրա տուն եկան բրիտանացի գործակալներ, որոնք նրա այգուց փորեցին-հանեցին նյութերը և 6 ճամպրուկով տարան:

Ամերիկյան ՀԴԲ-ի գնահատմամբ դրանք «որևէ աղբյուրից ստացված ամենաամբողջական և ընդգրկուն հետախուզական տվյալներն» էին: 2000-ին Միտրոխինը մահացավ 81 տարեկանում թոքաբորբից, սակայն հասցրեց իր քայլը որակել որպես «իսկական ռուս հայրենասերի արարք»՝ «չարի մեքենայի դեմ»:

6.Օլդրիչ Էյմս

Ամերիկացիների համար Էյմսը հավանաբար ՊԱԿ-ի ամենատխրահռչակ գործակալն է. նա 9 տարի ամերիկյան Կենտրոնական հետախուզական վարչությունում խորհրդային «խլուրդ» էր աշխատել: Նրան 1962-ին ԿՀՎ էր բերել հայրը՝ ևս խորհրդային գործակալ: Հետագայում ԱՄՆ-ի «արտաքին քաղաքականությունից հիասթափված»՝ Էյմսը 1983-ին տեղափոխվեց հակահետախուզության բաժին: Այդ շրջանում Էյմսի սիրուհին պարտքեր ուներ, ինքն էլ ծախսերի մեջ էր իր ամուսնալուծության բերումով՝ շուրջ 50 000 դոլար գումար էր հարկավոր. նա հիշեց, որ լսել է՝ հենց այսքան են վճարում ՊԱԿ-ի կողմն անցնելու համար:

1985-ին շագանակագույն թղթե ծրարով գումարը ստանալուց հետո նա ՊԱԿ-ին հայտնեց ԽՍՀՄ-ում աշխատող ամերիկացի գործակալների անունները, այդ թվում՝ իր մտերիմ ընկերոջ Սերգեյ Ֆեդորենկոյի: Ընդհանուր առմամբ նա ԿՀՎ-ի 25 գործակալի անուն էր տվել, որոնցից 10-ը դատապարտվել էին մահվան: Իսկ Էյմսը 4 մլն դոլար էր աշխատել իր գործարքներից՝ այդպիսով դառնալով աշխարհի ամենաբարձր վարձատրված լրտեսը:

1994-ին ՀԴԲ-ն նրան դատապարտեց ցմահ ազատազրկման:

7. Օլեգ Կալուգին

Նա ՊԱԿ-ին էր միացել 1951-ին, հետագայում Նյու Յորքում «լրագրող» էր աշխատել: 1974-ին Կալուգինը դարձել էր ՊԱԿ-ի ամենաերիտասարդ գեներալը: ՊԱԿ-ի կոռումպացվածության մասին իր բողոքների պատճառով նա 1990-ին ազատվեց աշխատանքից:

Հաջորդ տարի նա մեկնեց ԱՄՆ, գիրք հրապարակեց և ԱՄՆ-ի նախագահի սպանության ու միջուկային մարտագլխիկների առևանգման մասին համակարգչային խաղ թողարկեց:

2002-ին Պուտինը Կալուգինին դավաճան հռչակեց և հեռակա դատապարտեց 15 տարվա ազատազրկման, ինչը նա երբեք էլ չկրեց:

Կալուգինը դասախոսում է ԱՄՆ-ում, Վաշինգտոնի Միջազգային լրտեսական թանգարանի վարչության անդամ է և չի մոռանում պարբերաբար քննադատել Պուտինին: