Սոված, պատերազմական, կրիմինալ, անհոգ եւ ուրախ-արեւային 1992 թ-ին ես ու Սոսոն Թիֆլիսի վերնիսաժից ռոք-պլաստինկա գողացող հայտնի զույգն էինք: Read the rest of this entry »
Կարծես հայկական ֆուտբոլի մասին շատ բան չկա գրելու` մեր առաջնության հանդիպումները անցնում են «խաղաղ ու կազմակերպված». Read the rest of this entry »
Ապահովագրական ընկերություններից մեկի ղեկավարը վերջերս մի այսպիսի սենսացիոն բացահայտում արեց` եթե բանվորը աշխատավայրում դժբախտ պատահարի զոհ է դառնում, ապա նրա ապահովագրական հատուցումը կազմում է ընդամենը 500 դոլար:
Առաքելական եկեղեցու Երևանի հոգևորականները ամիսը հինգ հազար դոլարի չափ փող են վաստակում, որից ոչ մի կոպեկ հարկ չի մուծվում: Իսկ, ասենք, ես, եթե ամիսը մի 500 դոլարի չափ աշխատեմ, հարկ կմուծեմ դրա մոտ 25 տոկոսը, 100-120 դոլարի չափ: Ինչի՞, ինչ անարդարություն, ինչի՞ հոգևորականը, որ ինձնից 10-15 անգամ շատ եկամուտ ունի, հարկ չմուծի, իսկ ես մուծեմ:
Կարող եք շնորհավորել: Էս տարի առաջին անգամ ես մասնակցել եմ Եվրատեսիլի քվեարկությանը: Read the rest of this entry »
Հայկական էլեկտրոնային թերթերից մեկը մինչ Եվրատեսիլը մի այսպիսի հարցում էր անցկացնում` <Եվրատեսիլը ավելի շատ քաղաքակա?ն, թե? մշակութային միջոցառում է>: Այս հարցադրման մեջ մի փոքր անճշտություն կա` Եվրատեսիլը ակնհայտորեն նաև բիզնես-նախագիծ է:
Շատերի պատկերացմամբ` կառավարության նիստը մի շատ լուրջ իրադարձություն է, որտեղ աշխարհիս հզորներն ու խելոքները լրջագույն քննարկումների արդյունքում կարևորագույն որոշումներ են ընդունում: Մինչև վերջերս ես էլ էի այդպես մտածում:
Երբ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը սկսեց գլխավորել ընդդիմությունը, բիզնես շրջանակներից զգալի հատված, որ նախկինում անտեսում էին Ստ. Դեմիրճյանին, անցավ նրա կողմը:
Ինչքան, իհարկե, ես իմ ոչ մասնագետ հալով կարողացա հասկանալ: Read the rest of this entry »