Երբ իմացա, որ «Քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտը» դատապարտել է Երևանի ՀԱԹ-ի Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու բակում հոգեորսությանբ զբաղվող եւ եկեղեցու քահանա Տեր Եսայի Արթենյանին հարվածած և հայհոյած Եհովայի վկա Անդրանիկ Մակվեցյանի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը եւ կոչ արել անհապաղ ազատ արձակել նրան, չզարմացա:
Երբ իմացա, որ «Առավոտ» թերթի հետ զրույցում Հելսինկյան ասոցիացիայի նախագահ Միքայել Դանիելյանը հայտարարել է, թե Ֆրանսիայի խորհրդարանի կողմից Հայոց ցեղասպանությունը ժխտելը քրեականացնող օրինագիծը արտահայտման իրավունքի խախտում է, նույնպես չզարմացա:
Արտակ Կիրակոսյանի եւ Միքայել Դանիելյանի պահվածքը այնքան կանխատեսելի է, որ նույնիսկ զայրույթ չի առաջացնում: Այն նաեւ շատ տրամաբանական է, քանի որ նշյալ անձերի կողմից ղեկավարվող կարզմակերպությունները վաղուց արդեն դադարել են իրավապաշտպան լինել եւ նրանց գործունեության տրամաբանությունը պետք է փնտրել ոչ թե մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում, այլ բիզնես նպատակահարմարության մեջ:
Իմ համեստ կարծիքով, նման գործողությունները երկու ֆունդամենտալ հետեւանք են թողնում մեր հասարակության վրա`
Նախ, մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտը արժեզրկվում է հասարակության աչքերում: Օրինակ, ոնց կարող է մի մարդ, ով քննարկելի է համարում մեկ ու կես միլիոն մարդու սպանությունը, պաշտպանի գոնե մեկ այլ մարդու իրավունքը: Իրավապաշտպանության արժեզրկումը եւ նման կենսական ոլորտը շոու դարձրնելը, կասկածել է տալիս նրա լրջության վերաբերյալ:
Երկրորդ` հասարակական բառապաշարի մեջ հայտնվում է “գրանտակեր” եզրը, որը նսեմացնում է ողջ հասարակական դաշտը, կասկածի տակ դնելով, նրա գործունեության անկեղծությունը: Նշյալ կազմակերպությունների գործելաոճի պատճառով, ցանկացած հասարակական գործունեությանն այս պիտակը փակցնելու հնարավորություն է ստեղծվում:
1990-ականներին Հայաստանում հայտնվեց փող աշխատելու մի տեսակ, որը իր շահութաբերությամբ չէր զիջում, ասենք «կոմիսիոն խանութների» բիզնեսին: Հասարակական կազմակերպություններ ստեղծվեցին, որոնք սկսեցին զբաղվել ՀՀ-ում մարդու իրավունքների պաշտպանության, ժողովրդավարության զարգացման եւ քաղաքացիական հասարակության կառուցման հարցերով: Այս ամենն արվում էր արեւմտյան հիմնադրամների եւ կազմակերպությունների ֆինանսական աջակցության շնորհիվ, որոնք հսկայական միջոցներ էին ներդնում ՀՀ հասարակական հատվածը զարգացնելու համար: Իրականում այս գործընթացը իր հետ շատ դրական արդյունքներ բերեց: Բազմաթիվ երիտասարդներ գիտելիքներ ստացան ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների, երրորդ` հասարակական սեկտորի աշխատանքի մասին, որոշ ժամանակավոր աշխատատեղեր ստեղծվեցին, կազմակերպիչները փող աշխատեցին: Հենց վերջին հանգամանքը վճռական դարձավ երեւույթի ձեւափոխման համար: Առաջացավ «գրանտակերություն» հասկացությունը եւ Գրանտակերի կերպարը` մի անձնավորություն, որի հիմնական նպատակը արեւմտյան դրամաշնորհների կոնվերտացիան էր սեփական եկամուտի: Նա մեծամասամբ համոզմունքներից ու հայացքներից զուրկ է, իսկ եթե հոգու խորքում հավատում են նրան ինչ քարոզում է, ապա այդ հավատը հոգու շաաատ մեծ խորության մեջ է գտնվում:
Չեմ ուզում տպավորություն ստեղծվի, որ դեմ եմ դրամաշնորհների: Ընդհակառակը, համարում եմ դրանք գիտության եւ հասարակական շատ հարցերի զարգացման միջոցներից մեկը: Սակայն պրոֆեսիոնալ «գրանտակերերի» համար դրամաշնորհները, որ թե որոշակի խնդրին լուծումը տալու, այլ սեփական բարեկեցության հարցը լուծելու միջոցներ են:
21 դարի սկզբից Արեւմուտքը փոխեց իր առաջնայնությունները Հայաստանում: Լայն իմաստով մարդու իրավունքների պաշտպանությունը, քաղաքացիական հասարակության կայացման հարցերն արդեն այդքան էլ հետաքրքիր եւ հետեւաբար շահուտաբեր չէին, հիմնական շեշտը դրվեց ՀԿ-ների հզորացման, կորուպցիայի դեմ պայքարի, եվրաինտեգրման, հայ-թուրքական հաշտեցման, գենդերային խնդիրներին, կորուպցիոն խնդիրներին: Եվ բազմաթիվ հայաստանյան ՀԿ-ներ, նույնպես շատ արագ վերապրոֆիլավորվեցին: Իրավապաշտպանությունն իբրեւ բիզնես ընկալող մարդիկ շուկան շատ լավ զգում էին:
Հիմա մոդայիկ է “կրոնական անհանդուրժողականության դեմ պայքարը” եւ հայ հոգեւորականի նկատմամբ բռնության կիրառած եհովայի վկայի դատապարտումը վիճարկելը բնականաբար հարմար առիթ է ինքնագովազդի համար, հետագայում ավելի մեծ գումարների “ներդրումներ” ակնկալելով: Գովազդը ցանկացած բիզնեսի անբաժանելի մասն է, եւ գրանտային բիզնեսը բացառություն չէ: Իսկ ոչինչ այդքան թանգ չի վաճառվի քան ազգային ինքնության մաս հանդիսացող Հայ Առաքելական եկեղեցու հեղինակությունը կամ Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը:
January 16th, 2012 at 11:17 pm
Ի տարբերությու մյուս հոդվածներիտ,այս մեկին լիովին համամիտ եմ
January 19th, 2012 at 12:56 am
Սուրեն ջան, այս անգամ բոլորովին համաձայն չեմ,
իրավապաշտպանությունը կարող է դառնալ ապրուստի միջոց գրանտների հաշվին, բայց ոչ բիզնես և դա սպառնալիք համարել հասարակության համար առայժմ վաղ է… բիզնեսը ենթադրում է ավելի մեծ չափի եկամուտներ և եթե օտար դրամական միջոցներով բիզնեսի մասին լինի խոսքն ապա հարկ եմ համարում հետաքննել կամ հետաքրքրվել թե ուր են գնում այն վարկերը որոնք ստանում ենք միջազգային բանկից ու տարբեր երկրներից որպես պարտք որը հետագայում վճարվում, կամ սպասարկվում է ժողովրդից հավաքած հարկերի հաշվին… մի քանի կեզծ իրավապահների ստացած աշխատավարձը օտար կազմակերպություններից անգամ չի առնչվում մեր բյուդջեի հետ և ընդհակառակը, նույնիցկ հարկ է վճարվում … իսկ եթե իրավապաշտպանությունը համարվում է շահութաբեր “բիզնես” ապա այստեղ ես միայն իշխանություններին կարող եմ մեղադրել քանի որ եթե մարդու իրավունքները քիչ թե շատ պաշտպանված լինեին Հայաստանում, ապա այդ “բիզնեսը” Հայաստանում չեր լինի եկամտաբեր , գրանտներ էլ չէինք ստանա…
Ինչ վերաբերվում է Արտակ Կիրակոսյանի եւ Միքայել Դանիելյանի պահվածքին, ապա ասեմ որ ես անձամբ համաձայն չեմ նրանց հետ որ ժխտումը քրեականացնելը մարդու ազատ խոսքի սահմանափակում է, բայց կտրականապես դեմ եմ այն կարծիքին որ չքրեականացնելը ցեղասպանության ժխտում է. կարծիքի գոյությունը կարելի է ընդունել և չհամաձայնվել, այսինքն նա դեմ է որ կարծիքը կամ համոզմունքը քրեականացվի… ժխտում կլիներ եթե ասենք որևէ “պաշտոնյա” համաձայնվեր կազմել գիտնականների հանձնախումբ ցեղասպանությունն ուսումնասիրելու համար, քանի որ նման գիտական հանձնաժողովի եզրակացությունը միանշանակ չի կարող լինել՝ չի կարող կանխորոշված լինել, դրա համար էլ գիտական հանձնաժողով է որպեսզի պարզվի պատմական իրականությունը, այսինքն մասնակցելն այստեղ նշանակում է ընդունել պատմական փաստի անիրականության հավանականությունը… այսինքն հնարավոր է որ չի եղել, եկեք քննարկենք տեսնենք, այն էլ գիտնականների մակարդակով…
Գալով Եհովայի վկաներին ասեմ հետևյալը… ՀԱԹ-ն է հոգևորսության ու մեր քաղաքացիների օտարման հիմնական պատճառը… դրա համար հեռու գնալ պետք չէ… մեր կաթողիկոսի շռայլ նստավայրերի կառուցումը, կճոյանների բենթլիներն ու զենքերը, հոգևորականության շահութաբերությունըն ու սերտաճումը իշխանությունների հետ, քաղաքի տարածքների “նվիրումը” եկեղեցուն, միանշանակորեն պարարտ հող է ստեղծում հոգևորսության ու աղանդների բարգավաճման համար… վերջին անգամ ե՞րբ է մեր կաթողիկոսը խոսել որևէ ակտուալ հարից. ասենք արտագաղթից, օլիգարխիկ համակարգից, սպանված զինվորներից ու այլասերված բարքերի արմատավորումից… երբե՛ք… նրանք իրենց պահվածքով վանում են ժողովրդին եկեղեցուց… սրանք փաստեր են որոնք շատ հեշտ է բերել… Ես ինչքան էլ մեղադրեմ եհովայի վկաներին, պատճառն ուրիշ տեղ է… նրանք հետևանք են…
January 19th, 2012 at 6:23 pm
+1000000000
January 19th, 2012 at 8:35 pm
> Սուրեն ջան, այս անգամ բոլորովին համաձայն չեմ,
Քո իրավունքն է:
> իրավապաշտպանությունը կարող է դառնալ ապրուստի միջոց գրանտների հաշվին, բայց ոչ բիզնես և դա սպառնալիք համարել հասարակության համար առայժմ վաղ է… բիզնեսը ենթադրում է ավելի մեծ չափի եկամուտներ
Դե սա էլ փոքր բիզնես է: Ասեմ քեզ ես իմ գիտական աշխատանքով ու դասավանդմամբ հաստատ ավելի քիչ եմ վաստակում:
> և եթե օտար դրամական միջոցներով բիզնեսի մասին լինի խոսքն ապա հարկ եմ համարում հետաքննել կամ հետաքրքրվել թե ուր են գնում այն վարկերը որոնք ստանում ենք միջազգային բանկից ու տարբեր երկրներից որպես պարտք որը հետագայում վճարվում, կամ սպասարկվում է ժողովրդից հավաքած հարկերի հաշվին…
ասեմ ուր, պետական լիքը պաշտոնյաների բենթլիներ վրա:
> մի քանի կեզծ իրավապահների ստացած աշխատավարձը օտար կազմակերպություններից անգամ չի առնչվում մեր բյուդջեի հետ և ընդհակառակը, նույնիցկ հարկ է վճարվում … իսկ եթե իրավապաշտպանությունը համարվում է շահութաբեր “բիզնես” ապա այստեղ ես միայն իշխանություններին կարող եմ մեղադրել քանի որ եթե մարդու իրավունքները քիչ թե շատ պաշտպանված լինեին Հայաստանում, ապա այդ “բիզնեսը” Հայաստանում չեր լինի եկամտաբեր , գրանտներ էլ չէինք ստանա…
Հա բայց ֆինանսապես չեն խփում Հայաստանին, բայց գաղափարական եւ հոգեւոր առումով են վտանգ ներկայացնում կեղծ ապազգային գաղփարներ տարածելով:
> Ինչ վերաբերվում է Արտակ Կիրակոսյանի եւ Միքայել Դանիելյանի պահվածքին, ապա ասեմ որ ես անձամբ համաձայն չեմ նրանց հետ որ ժխտումը քրեականացնելը մարդու ազատ խոսքի սահմանափակում է, բայց կտրականապես դեմ եմ այն կարծիքին որ չքրեականացնելը ցեղասպանության ժխտում է. կարծիքի գոյությունը կարելի է ընդունել և չհամաձայնվել, այսինքն նա դեմ է որ կարծիքը կամ համոզմունքը քրեականացվի… ժխտում կլիներ եթե ասենք որևէ “պաշտոնյա” համաձայնվեր կազմել գիտնականների հանձնախումբ ցեղասպանությունն ուսումնասիրելու համար, քանի որ նման գիտական հանձնաժողովի եզրակացությունը միանշանակ չի կարող լինել՝ չի կարող կանխորոշված լինել, դրա համար էլ գիտական հանձնաժողով է որպեսզի պարզվի պատմական իրականությունը, այսինքն մասնակցելն այստեղ նշանակում է ընդունել պատմական փաստի անիրականության հավանականությունը… այսինքն հնարավոր է որ չի եղել, եկեք քննարկենք տեսնենք, այն էլ գիտնականների մակարդակով…
Դե դժվար ինչ-որ հայի մտքով անցնի, որ կարելի է քննարկման հարց դարձնել Հայոց ցեղասպանության հարցի լինելը: Եվ ընդհանրապես որ ասում են ազատ խոսքի սահմանափակում, մոռանում են, որ կան խնդիրներ, որոնք իրոք քննարկելի չեն: Մարդկությունը եկել է կոնսենսուսի` փոխհամաձայնության որոշ թեմաները տաբուացնելու շուրջ: Օրինակ, եթե թմրանյութերը գոզավդելը արգելված է: Սա էլ է խոսքի ազատության խախտում:
> Գալով Եհովայի վկաներին ասեմ հետևյալը… ՀԱԹ-ն է հոգևորսության ու մեր քաղաքացիների օտարման հիմնական պատճառը… դրա համար հեռու գնալ պետք չէ… մեր կաթողիկոսի շռայլ նստավայրերի կառուցումը, կճոյանների բենթլիներն ու զենքերը, հոգևորականության շահութաբերությունըն ու սերտաճումը իշխանությունների հետ, քաղաքի տարածքների “նվիրումը” եկեղեցուն, միանշանակորեն պարարտ հող է ստեղծում հոգևորսության ու աղանդների բարգավաճման համար… վերջին անգամ ե՞րբ է մեր կաթողիկոսը խոսել որևէ ակտուալ հարից. ասենք արտագաղթից, օլիգարխիկ համակարգից, սպանված զինվորներից ու այլասերված բարքերի արմատավորումից… երբե՛ք… նրանք իրենց պահվածքով վանում են ժողովրդին եկեղեցուց… սրանք փաստեր են որոնք շատ հեշտ է բերել… Ես ինչքան էլ մեղադրեմ եհովայի վկաներին, պատճառն ուրիշ տեղ է… նրանք հետևանք են…
Հարգելի Mephistopheles: Եթե Դուք ծանոթ լինեք Տեր Եսայիին կհասկանաիք ինչ նվիրյալ եւ արժանավոր մարդիկ կան մեր եկեղեցում: Խնդրում եմ այցելեք Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի ու զրուցեք իր հետ: Հավատացած եմ, այնքան չփոխվի ձեր կարծիքը: Նա է իմ համար չափանիշ: Հենց նա եւ ոչ թե բենթլիները կամ այլ բաներ:
January 19th, 2012 at 8:39 pm
Տիկ ջան
+ 1000000000000000
January 19th, 2012 at 10:50 pm
Սուրեն ջան,
այդ մարդիկ այդ կազմակերպությունների տերը չեն, ներդրում չեն անում որ շահույթ ստանան, այլ աշխատավարձ են ստանում՝ սովորական աշխատողներ են. Ավելին, այսօրվա հայաստանի գիտաշխատողների աշխատավարձի վրա իրավապաշտպանները հաստատ չեն ազդում, այլ նրանք ոնքեր վարկերով ու հարկերով կրիմինալ “բիզնես” են անում, իսկ ուժային կառույցներն էլ իրենց թիկնապահ են սարքել…
Սուրեն ջան կարո՞ղ ես մի հատ ապազգային գաղափար ասել որ իրավապաշտպաններն այսօր տարածում են Հայաստանում և որը հոգևոր առումով վտանգ է ներկայացնում… ես կարող եմ թվարկել բազում շատ ավելի վտանգավոր ու դեգրադացնող երևույթներ Հայաստանում որոնց շնորհիվ ոչ միայն ժողովրդի հոգևոր արժեքներն են դեգրադացվում այլև բառացիորեն մարդուն վռնդում են երկրից ու ի դժբախտություն մեզ այսօր դրանց թվում մեր իշխանություններն ու ՀԱԹ-ն է… եթե կարիք լինի օրինակների, կարող եմ բերել…
Ճիշտ ես ասում որ որևէ հայի մտքով ցեղասպանության ժխտում դժվար թե անցնի, կարելի է ասել անհնար է, բայց հաստատ կան “մարդիկ” որոնք այդ հարցը “գիտեն” ինչպես օգտագործել (դրա փաստերն էլ կան)
Սուրեն ջան, ես համոզված եմ որ Տեր Եսային արժանավոր մարդ է, քո վկայությունն ինձ համար բավարար է, բայց Տեր Եսային Հայաստանյաց Առաքելական Եկեղեցու դեմքը չի, դժբախտաբար, որովհետև նա որևէ ազդեցություն չունի եկեղեցու վարկի վրա, այնպես ինչպես բարի թուրքերը որոնք փրկեցին իրենց հայ հարևաններին չկարողացան կանխել ցեղասպանությունը և որքան էլ ես նրանց չափանիշ դարձնեմ, միևնույնն է թուրքական հասարակության դեմքը նրանցով դատելը սխալ կլինի…
January 20th, 2012 at 2:16 am
Եսային քրիստոնեական վարք չի դրսևորում: Քրիստոնեության առանցքային գաղափարներից մեկը ներելն է: Եթե նա ոչ միայն չի ներել այդ Եհովայի վկա կոչվածին, այլև ազատազրկման դատապարտվելուց հետո պահանջում է պատժի խստացում, ինչպես կարելի է նրան համարել քրիստոնեության ջատագով: Իսկ եթե հայ առաքելական եկեղեցու նվիրյալը գիտակցված հակաքրիստոնեական վարքագիծ է դրսևորում,ապա հայտնի ասացվածքը կարելի է փոխել այսպես. «Ասա ով է նվիրյալդ, ասեմ ով ես դու»: Մտածեք ինքներդ, ո՞վ է ավելի քրիստոնյա՝ եկեղեցու սպասավորը, ով պահանջում է խստացնել պատիժը, թե՞ իրավապաշտպաÕ
�ը (որին, ի դեպ, չեմ ճանաչում), ով օահանջում է ՆԵՐԵԼ:
January 20th, 2012 at 4:48 pm
Արծվի,
Մեկը միւսի փոխարէն ներելու իրաւունք չունի:
Ասենք զուլուները հայերի փոխարէն թուրքերին ներելու իրաւունք չունեն՝ հայերի անունով խօսելով:
January 20th, 2012 at 5:14 pm
Արծվի, եթե քրիստոնեական ՆԵՐՈՒՄԸ հիմք ընդունենք, եհովայի վկայից առաջ պարտավոր ենք մեծահոգաբար նախ ներել թուրքերին,ներել նրանց կողմից կատարված ցեղասպանությունն ու նաև ներեղություն խնդրել այսքան ուշ ներելու համար: Հիմա ինչ ես? առաջարկում, սկսենք թուրքերից, թե? եհովայի վկային ներենք, հետո անցնենք թուրքերին:
January 20th, 2012 at 5:16 pm
Իսկ քո չճանաչած իրավապաշտպանը, հաստատ, նախ արդեն ներել է թուրքերին:
January 20th, 2012 at 10:23 pm
2 Mephistopheles
>այդ մարդիկ այդ կազմակերպությունների տերը չեն, ներդրում չեն անում որ շահույթ ստանան, այլ աշխատավարձ են ստանում՝ սովորական աշխատողներ են.
Ես բան չասեցի: Ուղղակի ասածս այն է, որ չարժի դրամաշնորհների շարունակության համար, ասենք, սեփական հայրենիկը պախարակել, կամ սեփական եկեղեցուն սխալ հանել: Պրոբլենը այն է, որ այս դեպքերում, անկախ նրանից ինչ փոխեր են, դրանք կողտոտ են դառնում:
> Սուրեն ջան կարո՞ղ ես մի հատ ապազգային գաղափար ասել որ իրավապաշտպաններն այսօր տարածում են Հայաստանում և որը հոգևոր առումով վտանգ է ներկայացնում…
ասեն, օրինակ, “եհովայի վկաները տոտալիտար աղանդ չեն, այլ կրոնական կազմակերպություն եւ իրավունք ունեն Հայ Առաքելական եկեղեցու սպասավորին վիրավորել”:
> ես կարող եմ թվարկել բազում շատ ավելի վտանգավոր ու դեգրադացնող երևույթներ Հայաստանում որոնց շնորհիվ ոչ միայն ժողովրդի հոգևոր արժեքներն են դեգրադացվում այլև բառացիորեն մարդուն վռնդում են երկրից ու ի դժբախտություն մեզ այսօր դրանց թվում մեր իշխանություններն ու ՀԱԹ-ն է… եթե կարիք լինի օրինակների, կարող եմ բերել…
Չեմ վիճում, բայց մեկը մյուսին չի բացառում: Եթե ես ասում եմ, ՈՐՈՇ իրավապաշտպան ձեւացող կազմակերպություններ “հիներորդ շարասյուն են”, չի նշանակում, որ չեմ հասկանում ինչ հանցավոր բաներ են անում նաեւ իշխանությունները:
> Սուրեն ջան, ես համոզված եմ որ Տեր Եսային արժանավոր մարդ է, քո վկայությունն ինձ համար բավարար է, բայց Տեր Եսային Հայաստանյաց Առաքելական Եկեղեցու դեմքը չի, դժբախտաբար, որովհետև նա որևէ ազդեցություն չունի եկեղեցու վարկի վրա, այնպես ինչպես բարի թուրքերը որոնք փրկեցին իրենց հայ հարևաններին չկարողացան կանխել ցեղասպանությունը և որքան էլ ես նրանց չափանիշ դարձնեմ, միևնույնն է թուրքական հասարակության դեմքը նրանցով դատելը սխալ կլինի…
Իմ համար դեմքը իմ կողքի եկեղեցու հասարակ քահանան է, կամ այն հոգեւորականը որը մկրտելու է իմ զավակին: Նրանց հետ եմ ես առնչվելու ամեն օր, ամեն վայրկյան: Իմ համար կաթողիկոսը շաաաատ հեռու է:
January 20th, 2012 at 10:45 pm
NAREK ջան,
Ներումը չի ենթադրում որ արարքն այլևս հանցանք չի որակվում… ներման խորհուրդը լրիվ ուրիշ է… այն ներողին ավելի է պետք քան ներվողին, ըստ էության…
Ցեղասպանության հարցում մենք ներելուն ալտերնատիվ չունենք, իսկ թուրքերն ընդունելու ու զղջալու… մեր դեպքում եթե չներենք մենք երբեք զոհի ու ստրուկի բարդույթից չենք ազատվի, իսկ սա հավերժական ատելություն է ենթադրում… սրանից ավելի կործանարար բան չկա… եթե ուշադիր եք ապա հայ ժողովրդի պատմությունը ըստ էության ամփոփված է Տիգրան Մեծի ու Ցեղասպանության մեջ. համենայն դեպս հայությունը դրանով է “գոյատևում” սփյուռքում… իսկ թուրքերի մոտ դա կվերածվի մեկ ուրիշ բարդույթի՝ գողի, փարիսեցու և որ ամենակարևորն է մեծ հիասթափության իր պատմության ու սեփական ինտելեկտի նկատմամբ… սա էլ թող իրենք մտածեն…
ասելիքս այն է որ ներմամբ դու միայն ներվողին լավություն չես անում… հավերժ թշնամու բարդույթները հեշտ չէ հաղթահարել…
Հրանտ Դինքը սրա մասին շատ դիպուկ է ասել
January 20th, 2012 at 10:48 pm
2 Արծվի
Իհարկե, քրիստոնեայի պարտքը ներելն է: Սակայն ներելը ում? Համոզված եմ, որ եթե լիներ հասարակ մի խուլիգան, Տեր Եսային այլ կերպ կվերաբերվեր: Բայց հոգիներ որսացողների դեմը պետք է առնել:
January 20th, 2012 at 10:53 pm
2 Mephistopheles
Ես պատրաստ եմ ներել թուրքերին: Իմ համար Կարսում իմ պապական տանը նստած ու փոխհատուցման տոկոսներով ապրելով:
January 20th, 2012 at 11:17 pm
11,
««Ես բան չասեցի: Ուղղակի ասածս այն է, որ չարժի դրամաշնորհների շարունակության համար, ասենք, սեփական հայրենիկը պախարակել, կամ սեփական եկեղեցուն սխալ հանել: Պրոբլենը այն է, որ այս դեպքերում, անկախ նրանից ինչ փոխեր են, դրանք կողտոտ են դառնում:»»
… Սուրեն ջան, Հայրենիքը պախարակելը շատ անհասկանալի ու նույնիսկ սխալ հասկացողություն է, նույնը և եկեղեցուն սխալ հանելը… եթե իշխանությունները մարդու իրավունքները խախտում են այն աստիճանի որ արդեն հայրենիքում ապրելը հնարավոր չի, ապա ո՞վ է հայրենիքն ավելի շատ “պախարակում”… իրականում եթե իրավապաշտպանին հաջողվում է “հայրենիքը սխալ հանել” ապա այդ հայրենիքում արժե ապրել՝ գիտես որ քեզ կարող ես պաշտպանել ինքդ քեզ… հայրենիքն իրավապաշտպանն է նաև… հավատա Հայաստանում իրավապաշտպանի շատ գործ կա, առանց գրանտներ քաշելու… հենց մենակ այն որ ոչ մի զինվորական սպանություն դեռ չի բացահայտվել արդեն բավական է… ոչ մի քաղաքացու չի հետաքրքրում այն հայրենիքի պատիվը որտեղ իր զավակին բարբարոսաբար սպանում են իսկ հայրենիքը ներկայացնողները ոչինչ չեն անում ու դեռ մի բան էլ կոծկում են…
Սուրեն ջան, եթե սեփական եկեղեցին սխալ է, պիտի սխալ հանես… սխալ է որովհետև Կինո Մոսկվայի ամառային դահլիճն էր ուզում քանդել, Երևանում հսկա նստավայր է սարքում իսկ իր խնամքին հանձնված հուշարձանները քարուքանդ են լինում, իսկ Կեչառսի վանքի տարածքը ռեստորանի է հանձնում… ու սրանից հետո մարդը պիտի մեղավոր լինի որ սխալ է հանում եկեղեցու՞ն… համաձայն կլինեի եթե եկեղեցին սխալ բան չաներ… եկեղեցին ոչ միայն սխալ բան է անում այլև ազգակործան բաներ է անում ու ըստ էության այդ գործունեության շնորհիվ հասարակության կառուցվածքն է փլուզում ու մարդիկ ստիպված դիմում են տարբեր կրոնների… սա միանշանակ էդ մարդկանց սխալը չի…
««ասեն, օրինակ, “եհովայի վկաները տոտալիտար աղանդ չեն, այլ կրոնական կազմակերպություն եւ իրավունք ունեն Հայ Առաքելական եկեղեցու սպասավորին վիրավորել”:»»
Սուրեն ջան, սա գաղափար չի, որևէ կազմակերպություն իրավունք չունի որևէ մեկին վիրավորելու… ես դժվարանում եմ պատկերացնել որ ինչ որ մի իրավապաշտպան նման գաղափար փորձի տարածել… համենայն դեպս այս ձևակերպմամբ անհնար է…
««Իմ համար դեմքը իմ կողքի եկեղեցու հասարակ քահանան է, կամ այն հոգեւորականը որը մկրտելու է իմ զավակին: Նրանց հետ եմ ես առնչվելու ամեն օր, ամեն վայրկյան: Իմ համար կաթողիկոսը շաաաատ հեռու է:»»
Սուրեն ջան, ո՞նց կարող է այդպես լինել… դա նույնն է որ մարդկությունը դատես միայն քո հարևանով… Կաթողիկոսն ինչքան էլ հեռու լինի քեզանից, նրա գործունեությունն անմիջականորեն ազդում է քահանայի ու ժողովրդի վրա, իսկ մեր դեպքում անգամ քաղաքաշինության ու քաղաքի հատակագծման վրա… ի վերջո նա է քո եկեղեցու դեմքը և եթե այդքան անհանգստանում ենք որ մեր եկեղեցուն սխալ են հանում ապա պետք է նաև նրա դեմքի մասին մտածենք…Սուրեն ջան, դու գիտաշխատող ես ու ինչքան որ քեզ իրավապաշտպաններից ցածր վճարեն, դու նման բան չես կարող ասել
January 20th, 2012 at 11:31 pm
14,
««Ես պատրաստ եմ ներել թուրքերին: Իմ համար Կարսում իմ պապական տանը նստած ու փոխհատուցման տոկոսներով ապրելով:»»
Սուրեն ջան, սրան ասում են առևտուր, այսինքն դու գին ես դնում քո ներմանը, որն արդեն ներում չի լինում, այսինքն վաճառում ես… գինն էլ քո պապական տունն է գումարած փոխհատուցման տոկոսները… իսկ որ տվեցին ի՞նչ ենք անելու, այլևս ձայն չենք հանելու՞…
փոխհատուցմանը ոչ ոք դեմ չի, բայց դա պայման չի կարող լինել… նախ ներում, զղջում/ընդունում… Իսրայելում, իմիջայլոց, փոխհատուցումն այնքան էլ միանշանակ չի ընդունվել հենց ցեղասպանությունը վերապրածների կողմից…
January 21st, 2012 at 12:00 am
2 Mephistopheles
Դե էստեղ ի նկատի ունեմ, որ կներեմ միայն այն ժամանակ, երբ հանցագործը եւ իր սերունդները պատժվեն եւ վճարեն տուգանք
January 21st, 2012 at 12:34 am
17,
Սուրեն ջան, ներման պայմանը կարող է լինել միայն զղջումը, վնասի փոխհատուցումը չի կարող լինել առանց զղջման և ներման պայման…
…իսկ “սերունդներին պատժելը”, բացարձակապես հնարավոր չի ու անմարդկային է… Ստալինն էր այդպես վարվում, ընտանիքով էր աքսորում… քո հոր սխալի համար քեզ իրավունք չունեն պատժելու… սա բացառվում է, մենք պարզապես կհայտնվենք ծիծաղելի վիճակում…
January 21st, 2012 at 12:47 am
17,
Սրա հետ լիովին համաձայն եմ և ուրախ եմ որ նման կարծիքներ հնչում են
http://www.hraparak.am/2012/01/20/hing-tari-anc/
January 21st, 2012 at 9:40 am
2 Mephistopheles
Մենք շատ ենք շեղվում մեր թեմայից: Մի բան էլ ասեմ եւ այլեւս չեմ անդրադառնա այս գրառման քոմենթների մեջ դրան: Ես բացարձակ համաձայն չեմ այս կարծիքի հետ: Սակայն ուրիշ բան չէի էլ կարող սպասել հրապարակ թերթից: Ստացվում է, որ նորից մեզ` զոհին դատապարտում է, իսկ դահիճին գովաբանում:
ա. նախ մեր մոտ նման բան չէր լինի: Որ սպանեին մարդուն նրա ազգային պատկանելություն համար:
բ. էդ փողոց դուրս եկածների եծ մասին, որ հարցնես կասեն, լավ են արել մեր պապերը, որ հայերին կոտորել են 1915-ին, իսկ մյուս մասը կասեն չի եղել տենց բան, ստում են հայերը: Ես էս առումով զղջում չեմ տեսնում:
գ. իսկ սերունդներին պատժելը լինելու են փոխհատուցում պարտադրելու տեսքով:
January 21st, 2012 at 12:04 pm
Ներում չխնդրողին ներելով՝ ներման խորհուրդը անիմաստության է վերածւում:
January 22nd, 2012 at 11:04 pm
Եղբայր, կարծում եմ ներման հարցում ձեր մոտեցման մեջ մի լուրջ վրիպակ կա. քրիստոնեական ներումը, որ Քրիստոսի վարքով է նախասահմանված ուղղված է մոլորյալին, ոչ թե հակաքրիստոնյային` այլ խոսքով` սատանային: Սատանային, որ փորձելով ջանում էր իր կողմը գրավել Հիսուսին (միանգամայն հոգեորսության տեսարաններ են անապատի փորձությունները) Հիսուս ասեց “Ետևս անցիր” սա ներում չէ, սա եթե կուզեք, ոչնչացում է: Քրիստոնեությունը չի նշանակում չարի ներում: Կամ ցեղասպանություն իրագործած թուրքերին ինչ ներում, նրանց պատիժն Աստծո ձեռքին է, իսկ դրանց սերունդների հետ էլ մենք ներման որևէ աղերս չենք կարող ունենալ, քանի որ իրենք չեն հանցագործը, իրենց հանցանքն իրենց նախնիների հանցանքը չընդունելն է, իսկ այս մոլորությունը ներելով մենք մեզ երբևէ կկարողանանք ներել արդյոք? Թուրքը չի փոխվելու, անգամ ներողությունից ու ներումից հետո, չլինենք իդեալիստ, թուրքի արտաբերած “ես հայ եմ” կարգախոսով մի հրապուրվեք, մի խաբվեք… Սա ընդամենը ինչպես առաջ, հիմա էլ նշանակում է, որ այս պահին մենք ուժեղ ենք ու թուրքը հաճոյանում է, դեռ, ետ նայեք, մի թե հայտնի պատմություն չէ?
January 23rd, 2012 at 8:45 pm
2 Comisar
+ 100 %